Stukkie schrijven

woensdag 8 oktober 2003

Een aantal weken geleden ontvang ik een e-mailtje van een van de redacteuren van een Nederlandstalige site die artikelen publiceert die aan mijn vakgebied zijn gerelateerd. In dit mailtje wordt ik gevraagd om een artikel voor de desbetreffende site te schrijven.

Ik voel me vereerd en zeg toe graag een artikel te willen schrijven.

De dagen erna spookt het door mijn hoofd: "Waar ga ik over schrijven?". Het onderwerp was immers vrij om te kiezen, zo was mij toegezegd. Een week passeert en ik wik en ik weeg, maar vind geen onderwerp het schrijven echt waardig. Want, zo bedenk ik me, het artikel zegt natuurlijk wel iets over mijn professionalisme. En dan eindelijk doemt er een onderwerp in gedachten op waar ik een verhaal bij zie.

Ik heb een onderwerp maar geen artikel. Ondertussen verstijkt de tijd en komt de "deadline" met rasse schreden naderbij. Ideeën en gedachten over het artikel komen op en verdwijnen soms net zo snel. Ik surf me drie keer in de rondte om achtergrondinformatie te verzamelen en zo mijn artikel te onderbouwen. Maar er staat nog steeds geen letter op papier.

Dan eindelijk een een paar avonden in mijn agenda, waarop niks is gepland. Nu moet het er van komen. Thuis zitten achter mijn bureau, scrhijfblok voor me, pen in de hand, staar ik naar het maagdelijk witte vel voor me. Ik denk, ik pieker, ik formuleer, maar schrijf niet. De niet volgeplande avonden gaan voorbij en verder dan een werktitel en trefwoorden ben ik nog niet.

De redacteur mailt ondertussen of het mogelijk is dat ik mijn artikel eerder oplever omdat ze wat krap zitten qua logistieke planning voor de komende publicatie. De druk neemt meer toe, maar ik zeg toe dat ik mijn best zal doen. Terwijl ik het mailtje beantwoord dwaalt mijn blik over het vel met trefwoorden.

Dan tijdens een verloren uurtje vloeit de inkt uit mijn pen over in de letters die ik op papier schrijf. De letters vormen woorden. Woorden worden zinnen. Ik scrhijf. Helaas roept de plicht van het werk weer en de woordenstroom stokt. Maar er staat iets zinnigs op papier.

Momenteel is het zinnigs dat op papier stond reeds verwerkt tot een digitale versie ervan en ben ik bezig de boel te completeren. Één ding weet ik wel. Schrijven is verdomd moeilijk.

Reacties

  1. Ach welnee. U kent die van Shakespeare en die apen toch wel?

    woensdag 8 oktober 2003 om 21:57:20 door: Eric.

  2. Jawel, maar die apen hadden toch ook nog niet meer dan 1zin uit Hamlet voor elkaar gekregen?

    woensdag 8 oktober 2003 om 22:34:36 door: JW.

  3. Dat van die apen en Shakespeare is slechts een gezegde. Het is ooit uitgevoerd en de apen waren niet eens geinteresseerd in de typmachine / computer, staat mij bij. :)

    donderdag 9 oktober 2003 om 17:12:28 door: Arthur!.

  4. Laat je je trouwe lezers nog even weten WAAR het betreffende artikel straks geplaatst is? Bij voorbaat dank!

    vrijdag 10 oktober 2003 om 17:27:41 door: BOK.

  5. Tuurlijk zal ik vol trots verwijzen hier naar het artikel elders zodra het gepubliceerd is.

    vrijdag 10 oktober 2003 om 17:43:55 door: JW.

  6. Schrijven IS moeilijk. Woorden op de juiste manier formuleren en bij elkaar zetten vergt creativiteit...Soms zou je willen dat je domweg zou kunnen loggen! :-)

    zaterdag 11 oktober 2003 om 20:18:02 door: karin.

Onthoud persoonlijke informatie?